این بار مینویسم...نه برای اسمان و زمین . نه برای ماه وستاره

       این بار مینویسم...نه برای هیچ کس...

       مینویسم برای شکسته قلبی از تبار صداقتی در دور دستها...

       برای قلب عاشق سوخته در عشق.

       این چه عشقی است.سوختن...!!؟؟

       این بار مینویسم تا بدانند نا دانسته ها ...تا بدانند جرمی هم هست

       که بی گناه از ان مجرمی...

       کاش ای اسمانها مرا به دورترین اسمانها ببرید

                                                           شاید ارامشی بیابم...

تو را به اسمانها میسپارم تا جانشین مهتاب شوی

 تا غزل خوان ارام وجودم شوی  در سکوت شبهای قلبم...

  تا مهتابم شوی در شب تار...

  منم به سوی تو ارام میکنم نگاه...تا سراپا هم شویم

  باشد تا شاید اسمانها از ان ما شود...