ناله

سوزیست در این سینه کزان زار بنالم

از درد که در دل شده بسیار بنالم

تنگ آمده جان در قفس قالب و خواهم

زین غصه چنان مرغ گرفتار بنالم

صد خار چو بر پا رود آسان بدر آید

بر دل چو رود خار از آن خوار بنالم

دیوانه بود غافل از احوال زمانه

بر رنج و غم مردم هشیار بنالم

باکم نبود بخت اگر روی بتابد

از طعنه یار و غم اغیار بنالم

سرگشته در این وادی غم یکه و تنها

بی همدم و همصحبت و بی یار بنالم

پیدا نشود مرهمی از بهر دل ریش

بر زخم دل از دیدهء بیمار بنالم

حیف از کف پرستو شده ایام جوانی

بر آنچه ز کف رفته به بیگار بنالم

parastoo